غزل ۲۸ - زخمی، که بر دل آید، مرهم نباشد او را

زخمی، که بر دل آید، مرهم نباشد او را
خامی که دل ندارد این غم نباشد او را ۱

گفتی که: دل بدوده، من جان همی فرستم
زیرا که با چنان رخ دل کم نباشد او را ۲

عیسی مریم از تو گر باز گردد این دم
این مرده زنده کردن دردم نباشد او را ۳

گویند: ازو طلب دار آیین مهربانی
نه نه، طلب ندارم، دانم نباشد او را ۴

از پیش هیچ خوبی هرگز وفا نجستم
زیرا وفا و خوبی باهم نباشد او را ۵

از چشم من خجل شد ابر بهار صد پی
او گر چه بربگرید، این نم نباشد او را ۶

این گریه کاوحدی کرد از درد دوری او
گر بعد ازین بمیرد ماتم نباشد او را ۷