خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و دل‌بستگی به معشوق سخن می‌گوید. او زیبایی و ویژگی‌های معشوق را توصیف می‌کند و از رنج‌ها و غم‌های عشق خود می‌گوید. شاعر از بی‌وفایی و پنهان‌کاری معشوق شکایت دارد و احساسات خود را به زیبایی بیان می‌کند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعری و مفاهیم انتزاعی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد که معمولاً در سنین بالاتر یافت می‌شود.
غزل ۲۸۴ - روی چون ماه آسمان داری
روی چون ماه آسمان داری
قد چون سرو بوستان داری ۱
دل تو داری غلط همی گویم
نه به جان و سرت که جان داری ۲
در میان دلی و خواهی بود
خویش را چند بر کران داری ۳
راز من در غمت چو پیدا شد
روی تا کی ز من نهان داری ۴
گر نهانی و بی‌وفا چه عجب
جانی و عادت جهان داری ۵
از غمت روی بر زمین دارم
وز جفا سر بر آسمان داری ۶
چند ازین گرچه برگ این دارم
چند از آن گرچه جای آن داری ۷
چون گرانی همی بخواهی برد
سر چه بر انوری گران داری ۸
قد چون سرو بوستان داری ۱
دل تو داری غلط همی گویم
نه به جان و سرت که جان داری ۲
در میان دلی و خواهی بود
خویش را چند بر کران داری ۳
راز من در غمت چو پیدا شد
روی تا کی ز من نهان داری ۴
گر نهانی و بی‌وفا چه عجب
جانی و عادت جهان داری ۵
از غمت روی بر زمین دارم
وز جفا سر بر آسمان داری ۶
چند ازین گرچه برگ این دارم
چند از آن گرچه جای آن داری ۷
چون گرانی همی بخواهی برد
سر چه بر انوری گران داری ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸۳ - بدخوی‌تری مگر خبر داری
گوهر بعدی:غزل ۲۸۵ - ما را تو به هر صفت که داری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
