خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر به توصیف زیبایی و جمال معشوق خود می‌پردازد. او معشوق را به حدی زیبا می‌داند که حتی بهشت را در برابر او ناچیز می‌شمارد. شاعر از بیان کامل زیبایی معشوق عاجز است و او را فراتر از هر توصیفی می‌داند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی کلاسیک ممکن است برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز باشد.
غزل ۲۶۸ - جانا به کمال صورتی‌ای
جانا به کمال صورتی‌ای
در حسن و جمال آیتی‌ای ۱
وصف رخ تو چگونه گویم
می‌دان که به رخ قیامتی‌ای ۲
با وصل تو ملک جم نخواهم
زیرا که تو به ز ملکتی‌ای ۳
انصاف اگر دهیم جانا
آراسته خوب صورتی‌ای ۴
گفتی که تراام انوری باش
لیکن چه کنم که ساعتی‌ای ۵
در حسن و جمال آیتی‌ای ۱
وصف رخ تو چگونه گویم
می‌دان که به رخ قیامتی‌ای ۲
با وصل تو ملک جم نخواهم
زیرا که تو به ز ملکتی‌ای ۳
انصاف اگر دهیم جانا
آراسته خوب صورتی‌ای ۴
گفتی که تراام انوری باش
لیکن چه کنم که ساعتی‌ای ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۶۷ - زردرویم ز چرخ دندان‌خای
گوهر بعدی:غزل ۲۶۹ - گر مرا روزگار یارستی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
