غزل ۲۵۱ - ایمن ز عارض تو این خط سیاه تو

ایمن ز عارض تو این خط سیاه تو
گویی که به روم آمد از زنگ سپاه تو ۱

بر غبغب چون سیمت از خط سیه گویی
مشک است طرازنده بر طرهٔ ماه تو ۲

تا ابر ترا دیدم بر گرد مه روشن
چون رعد همی نالم هر لحظه ز ماه تو ۳