غزل ۱۶۸ - ای جهان را به حضرت تو نیاز

ای جهان را به حضرت تو نیاز
در جاه تو تا قیامت باز ۱

درگهت قبله‌ای که در که و مه
خدمت او فریضه شد چو نماز ۲

گره ابروی سیاست تو
آشتی داده کبک را با باز ۳

نظر رحمت و رعایت تو
ایمنی داده آز را ز نیاز ۴

در زوایای سایهٔ عدلت
فتنه در خواب کرده پای دراز ۵

گر جهان را بود ز حزم تو سد
مرگ حیران ز دهر گردد باز ۶

ور فلک را بود ز رای تو مهر
در شب تا ابد کنند فراز ۷

آن حقیقت کمال تست که نیست
آسمان را درو محال مجاز ۸

وان سعادت وجود تست که نیست
حدثان را برو امید جواز ۹

ای ز جاهت شب ستم در سنگ
خرمت باد روز سنگ‌انداز ۱۰