غزل ۳۶ - مرا دانی که بی‌تو حال چونست

مرا دانی که بی‌تو حال چونست
به هر مژگان هزاران قطره خونست ۱

تنم در بند هجر تو اسیرست
دلم در دست عشق تو زبونست ۲

غم عشق تو در جان هیچ کم نیست
چه جای کم که هر ساعت فزونست ۳

به وجهی خون همی بارم من از دل
که در عشق توام غم رهنمونست ۴

اگر بخشود خواهی هرگز ای جان
بر این دل جای بخشایش کنونست ۵