این متن شعری است که در آن شاعر از تأثیر زیبایی و جادوی لب معشوق سخن میگوید و بیان میکند که تب و بیماری با وجود فسون لبهای او بهبود نمییابد.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و مفاهیم ادبی کلاسیک نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۸۷ - تب کرد اثر در رخ و در غبغب تو
مه زرد شد اندر شکن عقرب تو ۱
چون هست فسون عیسی اندر لب تو
افسون لبت چون نجهاند تب تو ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.