در این متن، شاعر از شادی و سرخوشی در محفل دوستان سخن میگوید. زاهد از عقل خود شاد است و عاشق از جنون خود لذت میبرد. ساقی و مطرب نیز در این محفل حضور دارند و همه از آنچه دارند خوشحال هستند.
متن شامل مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به باده و محفل دوستان ممکن است نیاز به درک و بلوغ بیشتری داشته باشد.
شماره ۲۶۲ - در کوی تو خاطری ندیدم محزون
زاهد از عقل شاد و عاشق ز جنون ۱
ساقی سر گرم باده، مطرب خواهند
کل حزب بما لدیهم فرحون ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.