شاعر از درد هجران و اشتیاق به وصال معشوق سخن میگوید. روزها در انتظار دیدار معشوق سپری میشود و شبها نیز آرامش ندارد. تنها زمانی که با معشوق است، قلبش آرام میگیرد.
این متن حاوی مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی احساسی دارد. همچنین، زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۲۴۵ - روز از پی هجر تو بفرسود دلم
شب در پی روز وصل نغنود دلم ۱
بس روز که چون روز روان بود دلم
تا با تو شب شبی بیاسود دلم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.