شاعر از درد و رنج خود میگوید و بیان میکند که دود و غم بر جانش اثر گذاشته است. او از دلگردانی و سرگردانی خود سخن میگوید و از معشوق میخواهد که دلگردانی نکند.
متن حاوی مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۲۴۳ - دود افکن را بگو که بس نالانم
دودی بر شد که دودگین شد جانم ۱
بر من بدلی کرد به دل جانانم
دل گردانی مکن که سرگردانم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.