شاعر در این متن بیان میکند که کشته شدن برای پاک شدن از گناه و افتادن بر درگاه معشوق برایش غمانگیز نیست. او معشوق را چشمه حیات و خود را ماهی خضر میداند که هر بار به سوی او بازگردد، زنده میشود.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۲۳۴ - کشتند مرا کز تو پاکنده شوم
غم نیست اگر بر درت افکنده شوم ۱
تو چشمهٔ حیوانی و من ماهی خضر
هرگه که به تو باز رسم زنده شوم ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.