خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق و رنجش سخن می‌گوید و تصمیم می‌گیرد مهر و محبت خود را از معشوق دور کند و حتی آن را به پای سگ‌ها بریزد. او از ستم معشوق شکایت دارد و می‌خواهد دلش را از عشق او پاک کند.
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و پیچیده‌ای مانند عشق، رنج و شکایت است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم نمادین ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۲۷ - مهر تو برون آستان اندازم
مهر تو برون آستان اندازم
خاک از ستمت بر آسمان اندازم ۱
بشکافم سینه و برون آرم دل
تا مهر تو در پیش سگان اندازم ۲
خاک از ستمت بر آسمان اندازم ۱
بشکافم سینه و برون آرم دل
تا مهر تو در پیش سگان اندازم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۶ - بر فرق من آتش تو فشانی و دلم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۸ - سروی است سیاه چرده آن ماه تمام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
