خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن عشق و وابستگی شدید خود به معشوق را بیان می‌کند و اعلام می‌دارد که بدون او قادر به زندگی و سخن گفتن نیست. او تا زمانی که معشوق را نبیند، زبان به سخن نخواهد گشود.
این متن دارای مفاهیم عاطفی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و بیان شاعرانه آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است.
شماره ۲۲۵ - تو گلبن و من بلبل عشق آرایم
تو گلبن و من بلبل عشق آرایم
جز با تو نفس ندهم و دل ننمایم ۱
در فرقت تو بسته زبان می‌مانم
تا باز نبینمت زبان نگشایم ۲
جز با تو نفس ندهم و دل ننمایم ۱
در فرقت تو بسته زبان می‌مانم
تا باز نبینمت زبان نگشایم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۴ - آزار کنی و جور فرمائی هم
گوهر بعدی:شماره ۲۲۶ - بر فرق من آتش تو فشانی و دلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
