خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق و غم خود سخن می‌گوید و بیان می‌کند که عشق او به حدی است که موی زبانش به گزاف سخن می‌گوید و هر موی بدنش از غم او رنج می‌برد. او خود را مویی شکاف‌خورده در وصف معشوق می‌داند.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی ممکن است برای سنین پایین‌تر چالش‌برانگیز باشد.
شماره ۱۹۹ - در عشق تو شد موی زبانم به گزاف
در عشق تو شد موی زبانم به گزاف
کان موی میان ز غم دلم کرد معاف ۱
بر هر سر موی من غمت راست مصاف
موئی شده‌ام به وصف تو موی شکاف ۲
کان موی میان ز غم دلم کرد معاف ۱
بر هر سر موی من غمت راست مصاف
موئی شده‌ام به وصف تو موی شکاف ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۸ - از صحبت همدمان این دور خلاف
گوهر بعدی:شماره ۲۰۰ - نه خاک توام به آدمی کردهٔ عشق
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
