خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر از غم و اندوهی که بر زندگی‌اش سایه افکنده است سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که در باغچه عمرش، نه سروی مانده، نه سبزه‌ای، نه لاله‌ای و نه گلی. همچنین، در خرمن روزگارش، نه خوشه‌ای، نه دان‌های، نه کاهی و نه گردی باقی نمانده است. این متن احساسات عمیق ناامیدی و پوچی را منتقل می‌کند.
این متن حاوی مفاهیم عمیق و احساسات پیچیده‌ای مانند ناامیدی و پوچی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، این نوع مضامین ممکن است برای افراد با سنین پایین‌تر سنگین و ناراحت‌کننده باشد.
شماره ۱۳۱ - در باغچهٔ عمر من غم پرورد
در باغچهٔ عمر من غم پرورد
نه سرو نه سبزه ماند، نه لاله، نه ورد ۱
بر خرمن ایام من از غایت درد
نه خوشه نه دانه ماند، نه کاه نه گرد ۲
نه سرو نه سبزه ماند، نه لاله، نه ورد ۱
بر خرمن ایام من از غایت درد
نه خوشه نه دانه ماند، نه کاه نه گرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۰ - لعلت چو شکوفه عقد پروین دارد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۲ - چون درد تو بر دلم شبیخون آورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
