خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به ناپایداری و گذرایی زندگی و عواطف انسانی اشاره دارد. با بیان اینکه جسم و جان انسان فانی است و غم و اندوه نیز به راحتی از بین نمیرود، بر بیثباتی و موقتی بودن همه چیز تأکید میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۲۴ - آن تن که حساب وصل میراند نماند
آن تن که حساب وصل میراند نماند
و آن جان که کتاب صبر میخواند نماند ۱
گر بوی بری که غم ز دل رفت، نرفت
ور وهم کنی که جان بجا ماند، نماند ۲
و آن جان که کتاب صبر میخواند نماند ۱
گر بوی بری که غم ز دل رفت، نرفت
ور وهم کنی که جان بجا ماند، نماند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - دریاب که دل برفت و تن هم بنماند
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - هرچند که از خسان جهان سیر آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.