خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که در آن شاعر از معشوق خود با تشبیهات زیبا و احساسی یاد می‌کند. او از چشمان معشوق به عنوان نرگس مخمور و گلگون و از ابروهایش به عنوان بادام و پسته‌وار پر خون یاد می‌کند. شاعر معشوق را داروی جان و آفتاب دل خود می‌داند و از حال او و چشمان دردناکش می‌پرسد.
این متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان زیر 15 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
شماره ۸۰ - آن نرگس مخمور تو گلگون چون است
آن نرگس مخمور تو گلگون چون است
بادام تو پسته‌وار پر خون چون است ۱
ای داروی جان و آفتاب دل من
چونی تو و چشم دردت اکنون چون است ۲
بادام تو پسته‌وار پر خون چون است ۱
ای داروی جان و آفتاب دل من
چونی تو و چشم دردت اکنون چون است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۹ - شب چون حلی ستاره درهم پیوست
گوهر بعدی:شماره ۸۱ - خاقانی اسیر یار زرگر نسب است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
