شاعر از معشوق خود میخواهد که دل او را که پر از عشق و وفاداری است بپذیرد و با وجود گناهانش، او را بخشیده و زنده نگه دارد یا اگر میخواهد، او را از بین ببرد.
این متن حاوی مفاهیم عمیق عشق، وفاداری و بخشش است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی بیشتری داشته باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و مفاهیم پیچیدهی شعری ممکن است برای سنین پایینتر قابل درک نباشد.
شماره ۷۵ - بپذیر دلی را که پراکندهٔ توست
برگیر شکاری که هم افکندهٔ توست ۱
با صد گنه نکرده خاقانی را
گر زنده گذاری ار کشی بندهٔ توست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.