شاعر در این متن بیان میکند که هنگام نوشتن نامهای به معشوق، از ابتدا به دنبال راهی برای ارسال آن است. او باد سحری را به عنوان نامهرسان خود و معشوق معرفی میکند و از باد میپرسد که چه مرغی است که پرهایش به درستی پرواز میکند.
این متن به دلیل استفاده از مفاهیم عاشقانه و ادبیات غنایی، برای مخاطبانی مناسب است که توانایی درک و تحلیل مفاهیم عمیقتر ادبی را دارند. همچنین، زبان و ساختار شعر کلاسیک ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال چالشبرانگیز باشد.
شماره ۶۷ - چون سوی تو نامهای نویسم ز نخست
یا از پی قاصدی کمر بندم چست ۱
باد سحری نامه رسان من و توست
ای باد چه مرغی که پرت باد درست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.