شاعر در این متن بیان میکند که عشق به لب معشوق بیش از هر بیماری او را آزار میدهد و هیچ چیز دیگری سزاوار توجه او نیست. حتی اگر لب معشوق مانند آب حیات باشد، باز هم شاعر مانند خضر به آن نیاز ندارد.
این متن حاوی مفاهیم عاشقانه و استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل این متن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۵۹ - از عشق لب تو بیش تیمارم نیست
کالودهٔ لبهاست سزاوارم نیست ۱
گر خود به مثل آب حیات است آن لب
چون خضر بدو رسید در کارم نیست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.