این متن شعری است که در آن شمع و پروانه به عنوان نماد عشق و فداکاری توصیف شدهاند. شمع از دل ناپاک و شبهناک میسوزد و پروانه با دیدن این صحنه، از دل پاک میسوزد و جان خود را فدا میکند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از نمادها و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد.
شماره ۳۹ - مسکین تن شمع از دل ناپاک بسوخت
زرین تنش از دل شبهناک بسوخت ۱
پروانه چو دید کو ز دل پاک بسوخت
بر فرق سرش فشاند جان تاک بسوخت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.