خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که اگر به عشق وفادار بماند، دیگر در دام بتان نخواهد افتاد. او خود را به گنجشکی تشبیه می‌کند که به دنبال دانه است، اما لقب همای (پرنده‌ای خوش‌یمن) را از معشوق خود دریافت کرده است.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه است که برای درک کامل آن، نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی بیشتری دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۷ - گر من به وفای عشق آن حور نسب
گر من به وفای عشق آن حور نسب
در دام دگر بتان نیفتم چه عجب ۱
حاشا که چو گنجشک بوم دانه طلب
کان ماه مرا همای داده است لقب ۲
در دام دگر بتان نیفتم چه عجب ۱
حاشا که چو گنجشک بوم دانه طلب
کان ماه مرا همای داده است لقب ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶ - طوطی دم دینار نشان است آن لب
گوهر بعدی:شماره ۱۸ - از عشق بهار و بلبل و جام طرب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
