این متن شعری است که در آن از عناصر طبیعی و نجومی مانند ستارگان و سیارات برای توصیف زیبایی و شکوه استفاده شده است. شاعر با بهکارگیری اصطلاحات نجومی مانند تیر، برجیس، فرقد، ناهید، ماه، سماک، جوزا، پروین و سها، زیبایی و جلال موضوع شعر را به تصویر میکشد.
این متن به دلیل استفاده از اصطلاحات تخصصی نجومی و سبک ادبی پیچیده، برای مخاطبانی مناسب است که دارای دانش پایهای در زمینه ادبیات و نجوم هستند. درک کامل این متن نیاز به آشنایی با مفاهیم نجومی و ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب میشود.
شماره ۸ - ای تیر هنر صهیل و برجیس لقا
شعری فش و فرقدفر و ناهید صفا ۱
پیش رخ تو ماه و سماک و جوزا
خوارند چو پیش مهر پروین و سها ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.