خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این متن از تغییرات طبیعت و تأثیر آن بر روحیهی خود سخن میگوید. او صبحگاه را با رنگ لالهای و هوای جنگآلود توصیف میکند و از نیرنگهای طبیعت و تأثیر آن بر احساساتش میگوید.
این متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد. همچنین، استفاده از واژهها و تصاویر پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۶ - میساخت چو صبح لالهگون رنگ هوا
میساخت چو صبح لالهگون رنگ هوا
با توبهٔ من داشت نمک جنگ هوا ۱
هر لکهٔ ابرم چو عزائم خوانی
در شیشه پری کرد ز نیرنگ هوا ۲
با توبهٔ من داشت نمک جنگ هوا ۱
هر لکهٔ ابرم چو عزائم خوانی
در شیشه پری کرد ز نیرنگ هوا ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵ - عشق تو بکشت عالم و عامی را
گوهر بعدی:شماره ۷ - عیسی لب و آفتاب روئی پسرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.