این شعر بیانگر احساسات عمیق شاعر از ناامیدی، درد عشق و دوری از معشوق است. شاعر از نرسیدن به آرزوها و آرامش درونی سخن میگوید و احساس میکند که هرچه تلاش میکند، به نتیجهای نمیرسد. او از تناقضات زندگی و نرسیدن به وصال معشوق شکایت میکند و احساس میکند که حتی در رویاها نیز به آرامش نمیرسد.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و درد عشق نیاز به بلوغ فکری و تجربهی زندگی دارد تا به درستی درک شود.
شمارهٔ ۴۹ - قصیده
دیده جز بر سراب مینرسد ۱
قصهٔ درد من رسید به تو
چون بخوانی جواب مینرسد ۲
روی چون آب کردهام پر چین
کز تو رویم به آب مینرسد ۳
نرسم در خیال تو چه عجب
که مگس در عقاب مینرسد ۴
کی وصالت رسد به بیداری
که خیالت به خواب مینرسد ۵
نرسد بوی راحتی به دلم
ور رسد جز عذاب مینرسد ۶
دوست را دشمنی و دشمن دوست
جز مرا این عقاب مینرسد ۷
دل و عمرم خراب گشت و ز تو
عوض یک خراب مینرسد ۸
برسد گوئی از پس وعده
آن خود از هیچ باب مینرسد ۹
برسد میوهای است در باغت
که به هیچ آفتاب مینرسد ۱۰
از لب نوش تو به خاقانی
قسم جز زهر ناب مینرسد ۱۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.