این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعاره‌های زیبا، شادی و نشاط صبحگاهی و جشن‌های مرتبط با آن را توصیف می‌کند. در این شعر، عناصر طبیعت مانند صبح، خورشید، و پرندگان به عنوان نمادهای شادی و بشارت به کار رفته‌اند. همچنین، اشاره‌هایی به موسیقی و رقص در جشن‌ها وجود دارد که بر فضای شاد و پرنشاط شعر تأکید می‌کند.
این متن به دلیل استفاده از زبان شعری پیچیده و استعاره‌های عمیق، برای مخاطبانی مناسب است که با ادبیات کلاسیک فارسی آشنایی نسبی دارند و توانایی درک مفاهیم انتزاعی و تصاویر شاعرانه را دارند. همچنین، این شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۴۲ - در تهنیت ولادت فرزند اخستان شاه
کام قنینه چو صبح لعل‌تر آورد ۱
کاس بخندید کز نشاط سحر گاه
کوس بشارت نوای کاسه‌گر آورد ۲
چار زبان رباب دوش به مجلس
از طرب این هشت گوش را خبر آورد ۳
جنبش ده ترک لرزه دار ز شادی
هندوی نه چشم را به بانگ درآورد ۴
تا به هم اسرار بزم شاه بگویند
مرغ صراحی به گوش جام سر آورد ۵
نامزد خرمی است شاه که گردون
نامزد دولتش به بام برآورد ۶
هفت کواکب ز نه سپهر به ده نوع
هشت جنان را نثار ما حضر آورد ۷
دوش معلق زنان کبوتر دولت
آمد و اقبال نامه زیر پر آورد ۸
نامهٔ اقبال بر گشادم و دیدم
کز طربم سفته‌های تازه‌تر آورد ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
