غزل ۳۸۸ - ماهی که مه از قفای او بینی

ماهی که مه از قفای او بینی
خورشید ز روی و رای او بینی ۱

جوزا کمر کلاه او یابی
گردون گرهٔ قبای او بینی ۲

عاشق‌تر و زارتر ز من یابی
آن سایه که در قفای او بینی ۳

او خود نزید برای ما هرگز
جان کندن ما برای او بینی ۴

اندر دل سنگ اگر نشان جوئی
هم سوختهٔ هوای او بینی ۵

با این همه گنج‌های پر معنی
خاقانی را گدای او بینی ۶

از لب بفرست شربت وصلی
ای یار اگر شفای او بینی ۷