غزل ۳۶۵ - هرگز بود به شوخی چشم تو عبهری

هرگز بود به شوخی چشم تو عبهری
یا راست‌تر ز قد تو باشد صنوبری ۱

یا داشت خوبتر ز تو معشوق، عاشقی
یا زاد شوخ‌تر ز تو فرزند، مادری ۲

گر بگذرم به کوی تو روزی هزار بار
بینم نشسته بر سر کویت مجاوری ۳

یا دست بر دلی ز تو یا پای در گلی
یا باد در کفی ز تو یا خاک بر سری ۴

کردی ز بیدلی تو مرا در جهان سمر
نی بی‌دلی است چون من و نی چون تو دلبری ۵

نی چون من است در همه عالم ستم‌کشی
نی چون تو هست در همه گیتی ستم‌گری ۶

پران شود ز زیر کله زاغ زلف تو
تا بر پرد ز بر دل من چون کبوتری ۷

زان زلف عنبرینت رخم چنبری شود
تا پشت من خمیده شود همچو چنبری ۸

گفتی چرا کشی سر زلف معنبرم
گویم که سازمش ز دل خویش مجمری ۹

گوئی که شکر منت آید به آرزو
گویم حدیث در دهنت باد شکری ۱۰