غزل ۳۴۹ - ز بدخوئی دمی خو وانکردی

ز بدخوئی دمی خو وانکردی
مراعاتی بجای ما نکردی ۱

بر آن خوی نخستینی که بودی
از آن یک‌ذره کمتر وانکردی ۲

بجای من که بر عهد تو ماندم
ز بدعهدی چه ماندت تا نکردی ۳

مگر لطفی که از تو چشم دارم
در آن عالم کنی، کاینجا نکردی ۴

کجا یک وعده‌ام دادی که در پی
هزار امروز را فردا نکردی ۵

پی یک بوسه گرد پایهٔ حوض
بسی گشتم، تو دل دریا نکردی ۶

شنیدی حال خاقانی که چون است
ولی بر خویشتن پیدا نکردی ۷