خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از حضور یک شخصیت خاص که نماد زیبایی و جذابیت است، سخن می‌گوید. این شخصیت با وجود ظاهر خار مانند، باعث رویش گل‌ها می‌شود و ذات او مانند خورشید و دریا است. شاعر از تأثیرات عمیق این شخصیت بر جهان و اطرافیانش سخن می‌گوید و از او به عنوان نماد عشق و زیبایی یاد می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و شعری است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی دارد که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
غزل ۳۳۵ - گلی از باغ وفا آمده‌ای
گلی از باغ وفا آمده‌ای
خود خس و خار نما آمده‌ای ۱
هر کجا پای نهی گل روید
تا ندانی ز کجا آمده‌ای ۲
ذرهٔ ذات تو خورشید لقاست
بحری و قطره قضا آمده‌ای ۳
سایهٔ خار تو سروستان است
خرمن نشو و نما آمده‌ای ۴
نور آئینه به خود پنهان است
قبلهٔ قبله نما آمده‌ای ۵
کی دلت تاب نگاهی دارد
آفت آینه‌ها آمده‌ای ۶
خار و گل نام خدا می‌گویند
ای سهی قد ز کجا آمده‌ای ۷
مستی و شوخی و عالم سوزی
چه بگویم که چها آمده‌ای ۸
بین که در باغ جهان خاقانی
از پی کسب هوا آمده‌ای ۹
خود خس و خار نما آمده‌ای ۱
هر کجا پای نهی گل روید
تا ندانی ز کجا آمده‌ای ۲
ذرهٔ ذات تو خورشید لقاست
بحری و قطره قضا آمده‌ای ۳
سایهٔ خار تو سروستان است
خرمن نشو و نما آمده‌ای ۴
نور آئینه به خود پنهان است
قبلهٔ قبله نما آمده‌ای ۵
کی دلت تاب نگاهی دارد
آفت آینه‌ها آمده‌ای ۶
خار و گل نام خدا می‌گویند
ای سهی قد ز کجا آمده‌ای ۷
مستی و شوخی و عالم سوزی
چه بگویم که چها آمده‌ای ۸
بین که در باغ جهان خاقانی
از پی کسب هوا آمده‌ای ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳۴ - تب‌ها کشم از هجر تو شب‌های جدائی
گوهر بعدی:غزل ۳۳۶ - باز از کرشمه زخمهٔ نو در فزوده‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
