غزل ۲۸۴ - ای باد بوی یوسف دلها به ما رسان

ای باد بوی یوسف دلها به ما رسان
یک نوبر از نهال دل ما به ما رسان ۱

از زلف او چو بر سر زلفش گذر کنی
پنهان بدزد موئی و پیدا به ما رسان ۲

با خویشتن ببر دل ما کز سگان اوست
امشب به داغ او کن و فردا به ما رسان ۳

گر آفتاب زردی از آن سو گذشته‌ای
پیغام آن ستارهٔ رعنا به ما رسان ۴

ای نازنین کبوتر از اینجاست برج تو
گر هیچ نامه آری از آنجا به ما رسان ۵

ای هدهد سحر گهی از دوست نامه‌ای
بستان ببند بر سر و عمدا به ما رسان ۶

با دوست خلوه کن دو بدو و آنچه گفته‌ایم
یک یک بگوی و پاسخ آن را به ما رسان ۷

ما را مراد ازین همه یا رب وصال اوست
یارب مراد یارب ما را به ما رسان ۸

خاقانی‌ایم سوختهٔ عشق وامقی
عذرا نسیمی از بر عذرا به ما رسان ۹