غزل ۲۴۱ - نازی است تو را در سر، کمتر نکنی دانم

نازی است تو را در سر، کمتر نکنی دانم
دردی است مرا در دل، باور نکنی دانم ۱

خیره چه سراندازم بر خاک سر کویت
گر بوسه زنم پایت، سر برنکنی دانم ۲

گفتی بدهم کامت اما نه بدین زودی
عمری شد و زین وعده، کمتر نکنی دانم ۳

بوسیم عطا کردی، زان کرده پشیمانی
دانی که خطا کردی، دیگر نکنی دانم ۴

گر کشتنیم باری هم دست تو و تیغت
خود دست به خون من، هم تر نکنی دانم ۵

گه‌گه زنی از شوخی حلقهٔ در خاقانی
خانه همه خون بینی، سر درنکنی دانم ۶

هان ای دل خاقانی سر در سر کارش کن
الا هوس وصلش، در سر نکنی دانم ۷

گرچه به عراق اندر سلطان سخن گشتی
جز خاک در سلطان افسر نکنی دانم ۸