خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که زیبایی و جذابیت معشوق را با استفاده از تشبیهات و استعارات زیبا توصیف میکند. شاعر از عناصری مانند لب، نرگس، زلف، و چشم برای بیان عشق و شیفتگی خود استفاده کرده است. متن پر از تصاویر شاعرانه و احساسات عاشقانه است.
این متن شامل مفاهیم عاشقانه و تشبیهات پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل زیباییهای ادبی و احساسی آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه بیشتری دارد.
غزل ۱۸۶ - در خوشاب را لبت سخت خوش آب میدهد
در خوشاب را لبت سخت خوش آب میدهد
نرگس مست را خطت خوب سراب میدهد ۱
رشوه به چشم مست تو نرگس تازه میبرد
باژ به زلف شست تو عنبر ناب میدهد ۲
دیده پرآب کردهای رو که به دست غمزهات
هندوی دیده تیغ را بهر تو آب میدهد ۳
طرفهتر آنکه طرهات سر ز خطت همی کشد
پس به تکلف اندرو حسن تو تاب میدهد ۴
ور ز خطت برون نهم پای ز بهر گردنم
همسر زلف سرکشت تاب طناب میدهد ۵
بر سر کوی حسن تو پای دلم شکسته شد
تا چو درنگ میکند جان به شتاب میدهد ۶
نرگس مست را خطت خوب سراب میدهد ۱
رشوه به چشم مست تو نرگس تازه میبرد
باژ به زلف شست تو عنبر ناب میدهد ۲
دیده پرآب کردهای رو که به دست غمزهات
هندوی دیده تیغ را بهر تو آب میدهد ۳
طرفهتر آنکه طرهات سر ز خطت همی کشد
پس به تکلف اندرو حسن تو تاب میدهد ۴
ور ز خطت برون نهم پای ز بهر گردنم
همسر زلف سرکشت تاب طناب میدهد ۵
بر سر کوی حسن تو پای دلم شکسته شد
تا چو درنگ میکند جان به شتاب میدهد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۸۵ - آوازهٔ جمالت اندر جهان فتاد
گوهر بعدی:غزل ۱۸۷ - عشقت آتش ز جان برانگیزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.