غزل ۸۴ - بتی کز طرف شب مه را وطن ساخت

بتی کز طرف شب مه را وطن ساخت
ز سنبل سایبان بر یاسمن ساخت ۱

نه بس بود آنکه جزعش دل شکن بود
بشد یاقوت را پیمان شکن ساخت ۲

دروغ است آن کجا گویند کز سنگ
فروغ خور عقیق اندر یمن ساخت ۳

دل یار است سنگین پس چه معنی
که عشق او عقیق از چشم من ساخت ۴

من از دل آن زمانی دست شستم
که شد در زلف آن دلبر وطن ساخت ۵

کنون اندوه دل هم دل خورد ز آنک
هلاک خویشتن از خویشتن ساخت ۶

به کرم پیله می‌ماند دل من
که خود را هم به دست خود کفن ساخت ۷

ز خاقانی چه خواهد دیگر این دل
نه بس کورا به محنت ممتحن ساخت ۸