این متن شعری است که به توصیف بهار و تغییرات طبیعت در این فصل می‌پردازد. در آن از عناصر طبیعی مانند طاووس، سبزه، فاخته، کبک، سرو، بلبل، گل، طوطی، سوسن، کلنگ، لقلق و رعد استفاده شده است. همچنین، به برخی شخصیت‌های تاریخی مانند بوالحسن بن علی بن موسی و کیکاووسی اشاره شده است. شعر با توصیف زیبایی‌های طبیعت و تغییرات آن در بهار، فضایی شاعرانه و پر از تصاویر زنده ایجاد می‌کند.
این متن به دلیل استفاده از واژگان و مفاهیم شاعرانه و پیچیده، برای کودکان زیر 12 سال ممکن است قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به شخصیت‌های تاریخی و استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده، نیازمند سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات فارسی است که معمولاً در سنین بالاتر وجود دارد.
شمارهٔ ۶۶ - در مدح ابوالحسن بن علی‌بن موسی
به سوی سبزه برون آمد هر محبوسی ۱
هر زمان نوحه کند فاخته، چون نوحه‌گری
هر زمان کبک همی‌تازد، چون جاسوسی ۲
بر سر سرو زند پردهٔ عشاق، تذرو
ورشان نای زند، بر سر هر مغروسی ۳
بر زند نارو، بر سرو سهی «سرو سهی»
بر زند بلبل بر تارک گل قالوسی ۴
دم هر طوطیکی چون ورق سوسن تر
باز چون دستهٔ سوسن دم هر طاووسی ۵
به سحرگاهان، ناگاهان آواز کلنگ
راست چون غیو کند صفدر در کردوسی ۶
چون صفیری بزند کبک دری در هزمان
بزند لقلق بر کنگره بر، ناقوسی ۷
رعد، پنداری طبال همی طبل زند
بر در بوالحسن بن علی بن موسی ۸
آن رئیس رؤسای عرب و آن عجم
که همی‌ماند بر تخت چو کیکاووسی ۹
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
