شماره ۵۷ - نبیذ پیش من آمد به شاطی برکه

نبیذ پیش من آمد به شاطی برکه
به خنده گفتم: طوبی لمن یری عکه ۱

خوشم نبیذ و خوشا روی آنکه داد نبیذ
خوشم جوانی و این بوستان و این برکه ۲

من و نبیذ و به خانه درون سماع و رباب
حسود بر در و بسیار گوی در سکه ۳

مرا تو گویی می‌خوردنست اصل فساد
به جان تو که همی‌آیدم ز تو ضحکه ۴

اگر فساد کند هر که او نبیذ خورد
بسا فساد که در یثربست و در مکه ۵

ور این فساد ز من دست باز دار و برو
که نیست با تو مرا نی نکاح و نی شرکه ۶

چرا نبیذ حرامست و هست سرکه حلال
نه هم نبیذ بود ابتدا از آن سرکه؟ ۷

نبیذ تلخ چه انگوری و چه میویزی
سپید سیم چه با سکه و چه بی‌سکه ۸

کجا نبیذست آنجا بود جوانمردی
کجا نبیذست آنجایگه بود برکه ۹