شماره ۴۳ - می ده پسرا! برگل، گل چون مل و مل چون گل

می ده پسرا! برگل، گل چون مل و مل چون گل
خوشبوی ملی چون گل، خودروی گلی چون مل ۱

مل رفت به سوی گل، گل رفت به سوی مل
گل بوی ربود از مل، مل رنگ ربود از گل ۲

در زیر گل خیری آن به که قدح گیری
بر بادک شبگیری، بانگ و شغب صلصل ۳

هر گه که زند قمری، راه ماورالنهری
گوید به گل حمری باده بستان، بلبل ۴

آن بلبل کاتوره برجسته ز مطموره
چون دستهٔ طنبوره گیرد شجر از چنگل ۵

چون فاخته دلبر برتر پرد از عرعر
گویی که به زیر پر، بربسته یکی جلجل ۶

آن قمری فرخنده با قهقهه و خنده
اندر گلو افکنده، هر فاخته‌ای یک غل ۷

بوید به سحرگاهان، از شوق بناگاهان
چون نکهت دلخواهان، بوی سمن و سنبل ۸

آن زاغ در آسابر همچون حبشی کاذر
بربسته به شاخ اندر هم سنبل و هم عنصل ۹

آن کرکی با کرکی گوید سخن ترکی
طوطی سخن هندی گوید به که مازل ۱۰