شماره ۴ - امیر گنه: حیرونمه سرِّ خدارهْ

امیر گنه: حیرونمه سرِّ خدارهْ
از خوبی دریغ نکرده بی‌بفا ره ۱

نَکشیمهْ به عالم، من عشقِ جفا
ندونستمه ته مهرورزی دشواره ۲

چه دونسّمهْ آخر، نیه این‌هاره
زهی به منه دل که نوونه پاره ۳

اونوخت که تنه چش بدیه دنیا ره،
اونوخت که تره مٰارْ دَوسّهْ گهواره، ۴

اونوخت که تنه لُو بیّه شیره‌خواره،
اونوختْ تا اِسا، کشّمهْ ته جفا ره، ۵

مه بسوته بالِ هسّکا دیاره
اسا پرْسنی بنده تره چی کاره؟ ۶

اونطور که لیلی داشته حقِّ بفا ره
اونطور که مجنون ترک بکرد بی دنیا ره ۷

عنبرشکن، ته عنبر نسیمِ تا ره
یا مسکینْ امیره (به) ته عشق بی‌قراره ۸

فکر کمّه منه کار ره کجه کنارهْ
پیشِ نظرِ دوستْ، خُورپیونْ دیاره ۹

من بَکتهْ کار، نَکتْ هیچ آدمزاره
دوستْ، مه جگرِ بَنْ رهْ بکرد بو پاره ۱۰