متن بیانگر این است که همه ما در ذات خود پاک و خردمند هستیم و تا زمانی که در قید صفات هستیم، در مرگ نیز به سر میبریم. اما هنگامی که صفات از بین بروند، به حقیقت وجودی خود بازمیگردیم.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. این مفاهیم ممکن است برای افراد جوانتر قابل درک نباشد.
رباعی ۲ - تا ذات نهاده در صفائیم همه
عین خرد و سفرهٔ ذاتیم همه ۱
تا در صفتیم در مماتیم همه
چون رفت صفت عین حباتیم همه ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.