خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر درد دوری از معشوق و شکایت از بی‌مهری یار است. شاعر از دل‌سوختگی، تنهایی و بی‌وفایی جهان گلایه می‌کند، اما در عین حال بر مهرورزی و پایبندی به عشق تأکید دارد. همچنین اشاره‌ای به مفاهیم بهشت و دوزخ و رابطه عاشق و معشوق در سطحی عرفانی دارد.

محتوا شامل مضامین عاشقانه پیچیده، مفاهیم عرفانی و اندکی گلایه از بی‌عدالتی است که درک آن برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار بوده و مناسب مخاطبان با درک ادبی بالاتر است.

مشاهده کامل

شماره ۸ - ته چیرُو بَرفه که هَنترْته نکُو فعلْ

ته چیرُو بَرفه که هَنترْته نکُو فعلْ
منه سوته دلْ چادرْ بزوئه تهْ خَیلْ ۱

یارِ فلکی وُ فلک دارنه ته فعلْ
یاری خُوبه که هر د پلی کننْ مَیْلْ ۲

با همه تما، ته پا ننه منه خَیلْ
خراکْ مِن خینو بَوُو، روزْ منه لَیْلْ ۳

یا رب! اونکَسِ رُوشنه روزْ بَوّه لَیلْ
که بهشتْ ترهْ، با دیگری کنه مَیلْ ۴

مه عاصیهْ دلْ با دیگرونْ نَوو ایلْ
دوستِ عشقْ منه دیدهْ ره خینْ کنّه کَیلْ ۵

مره گننه: مهرورزیْ ره تو بهلْ
ته مهر وَرزمْ، تا مه کَلّه مُور کنن خَیلْ ۶
قالب: غزل/قصیده/قطعه تعداد ابیات: ۶ ۱۴۵
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷ - امیر گنه: چَنه زَنّی مه دلْ ره چنگ؟
گوهر بعدی:شماره ۹ - سِرْخِهْ گِلْ بِوارِسِّهْ خونکارْ به ته دیمْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.