خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از کاکل (احتمالاً اشاره به موی بلند یا شخصی خاص) صحبت می‌کند و از تصاویر مختلف مانند اژدها، گنج، شاه هند، تخت سلیمان و عاشق‌کشی برای توصیف آن استفاده می‌کند. شاعر احساسات عمیق خود را با واژه‌هایی مانند «مه دل بَوِرْدِه» و «مه جان دشمن» بیان می‌کند.

متن شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و برخی اشارات نمادین (مانند «عاشق‌کشی») است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، استفاده از واژگان و تصاویر پیچیده نیاز به درک ادبی بالاتری دارد.

مشاهده کامل

شماره ۸ - مشکی زنّه شه سَرْ که دیارهْ کٰاکلْ

مشکی زنّه شه سَرْ که دیارهْ کٰاکلْ
پشتهْ پشتهْ، هَرْ پشته هزارهْ کٰاکلْ ۱

د اَژدرْ به گنج سَر، سالاره کٰاکلْ
مه دلْ بَوِرْدِهْ، شاهِ خون‌کاره کٰاکلْ ۲

شاهِ هند، وُ مسیرِ زنگباره کٰاکلْ
تَخْتِ سُلَیمونْ رهْ که سَر دارهْ کٰاکلْ ۳

دُوناصفتْ به گشت و گذاره کٰاکلْ
مه جانِ دشمنْ، تنه زنّاره کٰاکلْ ۴

آهُو صفتْ دایم گَشتِ لا ره کٰاکلْ
دَر عاشقْ کشیْ بی زینهارهْ کٰاکلْ ۵
قالب: غزل/قصیده/قطعه تعداد ابیات: ۵ ۱۸۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷ - امیر گنه: می‌شُورنگ وُ چیرْ شو آهنگْ!
گوهر بعدی:شماره ۹ - امیر گنه: مه خاطرْ اوُنوَختْ بَوِّه جَمْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.