خلاصه و رده‌بندی سنی
14+
این شعر به توصیف زیبایی‌های طبیعت، به ویژه گل‌ها و ماه می‌پردازد و از عناصری مانند یاسمن، ماه و رنگ‌ها برای بیان احساسات شاعرانه استفاده می‌کند. شاعر با زبانی نمادین و تصویری، زیبایی‌های جهان را ستایش می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم شاعرانه و نمادین است که ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان ادبی و تصاویر پیچیده، آن را برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب می‌سازد.
شماره ۱۹۸ - گلْ چیه که ته چیره مُونّه به بُویی؟
گلْ چیه که ته چیره مُونّه به بُویی؟
اُونْ یاسَمنْ چیرْره کَسْ نشُونْ نئویی ۱
اُونْ ماه، که، تنه چیره برابرْ بویی
هر نَشُور دهْ دیمْ ره، خور آخر کی گویی؟ ۲
گُل‌دسته، ته سالْ اگر که صد بَوُویی
ته مشکینْ کَمنْ، وَرْفِ رَنْگْ هَیْرهْ گویی ۳
ته مهرهْ وَرْزیِنْ دستْ‌ها پاکْ بشَویی
اُونوختْ وَرْزمّهْ مهرْرهْ ته ماه نویی ۴
اُونْ یاسَمنْ چیرْره کَسْ نشُونْ نئویی ۱
اُونْ ماه، که، تنه چیره برابرْ بویی
هر نَشُور دهْ دیمْ ره، خور آخر کی گویی؟ ۲
گُل‌دسته، ته سالْ اگر که صد بَوُویی
ته مشکینْ کَمنْ، وَرْفِ رَنْگْ هَیْرهْ گویی ۳
ته مهرهْ وَرْزیِنْ دستْ‌ها پاکْ بشَویی
اُونوختْ وَرْزمّهْ مهرْرهْ ته ماه نویی ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۷ - امیر گنه: کمترین بندومهْ ته گر گُویی
گوهر بعدی:شماره ۱۹۹ - نَمجْ تُومهْ خُورْ که خورْ ترهْ نَتُویی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
