خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از عناصر طبیعت و تصاویر شاعرانه مانند ابر، ماه، آهو و کوه استفاده می‌کند تا احساساتی مانند غم، دوری و بی‌قراری را بیان کند. همچنین به مفاهیمی مانند جنگ و سفر اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق شاعرانه و اشاره‌های غیرمستقیم به موضوعاتی مانند جنگ و رنج است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۶۱ - جایِ دْوَرقْ، مشکِ تتار بئیته
جایِ دْوَرقْ، مشکِ تتار بئیته
یا مه آههْ که گلْ رهْ غبٰارْ بئیته ۱
زَنگیْ وَچهْ گُونْ، غافلهْ بارْ بئیته
زُحلْ سَرِ قَمرْ خشْ قرارْ بئیته ۲
ته برفهْ کمُونْ که دیمْ کنارْ بئیته
یا آهوئه ملکِ زنگبارْ بئیته ۳
پشتْ کردْ اُونْ دْکوهْ، ابرِ بهارْ بئیته
سیو کَمنْ به گردنْ قرارْ بئیته ۴
یا مه آههْ که گلْ رهْ غبٰارْ بئیته ۱
زَنگیْ وَچهْ گُونْ، غافلهْ بارْ بئیته
زُحلْ سَرِ قَمرْ خشْ قرارْ بئیته ۲
ته برفهْ کمُونْ که دیمْ کنارْ بئیته
یا آهوئه ملکِ زنگبارْ بئیته ۳
پشتْ کردْ اُونْ دْکوهْ، ابرِ بهارْ بئیته
سیو کَمنْ به گردنْ قرارْ بئیته ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۰ - چی فتنوئه باته دْ نرگسْ انگیتهْ
گوهر بعدی:شماره ۱۶۲ - اَمر دولتْ به تنه خنهْ تفاقْ بوییه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
