خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و از چشم‌های جادویی و مسحورکننده او یاد می‌کند. همچنین، شاعر به زیبایی و نورانیت معشوق اشاره دارد و احساسات عمیق خود را بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
شماره ۱۵۶ - بسی دلْ بَورْدْ ته چشمِ جادوُونهْ
بسی دلْ بَورْدْ ته چشمِ جادوُونهْ
یَغْما کنّهْ ته مَسّهْ چشمُونْ ترکونه ۱
امرو بنواختْ بیمه، شه ماهِ نوره
عاج دیمِ سَرْ هشْنّیهْ شه موره ۲
منْ بهشْتمهْ شه خور و مونگ نوره
شه آیینه روره، دْ چشمُونِ سوره ۳
کَسْ ونهْ که مه پیغومْ بَوُوئه، اوره
«منْ نقره دَکرْدْ دارمهْ، ته یاسهْ، موره» ۴
یَغْما کنّهْ ته مَسّهْ چشمُونْ ترکونه ۱
امرو بنواختْ بیمه، شه ماهِ نوره
عاج دیمِ سَرْ هشْنّیهْ شه موره ۲
منْ بهشْتمهْ شه خور و مونگ نوره
شه آیینه روره، دْ چشمُونِ سوره ۳
کَسْ ونهْ که مه پیغومْ بَوُوئه، اوره
«منْ نقره دَکرْدْ دارمهْ، ته یاسهْ، موره» ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۵ - امیر گنه: مه یارْ مُحکَمْ بی قصوره
گوهر بعدی:شماره ۱۵۷ - سَرخِه گلْ، غنچه‌ی تازه، خاله
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
