خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از طبیعت و عناصر آن مانند ریحان، نرگس و فلک سخن می‌گوید و از بی‌رحمی زمانه و کهنگی دوران شکایت می‌کند. همچنین به مفاهیمی مانند امید، تمنّا و ناکامی‌های زندگی اشاره دارد.
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از اصطلاحات و استعاره‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۵۰ - پرْچینْ بدیمه قُبّه گِل ریحون‌ره
پرْچینْ بدیمه قُبّه گِل ریحون‌ره
هَشتْ خالهْ نرگسْ‌ره داشْتمهْ اَرمُونْ ره ۱
نکن بی‌رحمی و نئو«نا» امیرره
دْ خشْ تمنّا دارمه، هاده که دیره ۲
فلک ره بَوینْ گردش چه جور و جیرهْ
اینْ کُهنهْ زَمُونهْ، شالْ به‌جایِ شیره ۳
بد مزوئه مهْ طَبعْ وُ ندومّه چیره
انجیل به هنگومْ رسنه اسا که دیره ۴
هَشتْ خالهْ نرگسْ‌ره داشْتمهْ اَرمُونْ ره ۱
نکن بی‌رحمی و نئو«نا» امیرره
دْ خشْ تمنّا دارمه، هاده که دیره ۲
فلک ره بَوینْ گردش چه جور و جیرهْ
اینْ کُهنهْ زَمُونهْ، شالْ به‌جایِ شیره ۳
بد مزوئه مهْ طَبعْ وُ ندومّه چیره
انجیل به هنگومْ رسنه اسا که دیره ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۹ - سُورهْ جارْ، تنه وارنگِ بُو خجیره
گوهر بعدی:شماره ۱۵۱ - خین شَمّهْ به شه دیده، مثال جوره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
