خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به بیان درد و رنج عاشقانه می‌پردازد. شاعر از فراق یار و سوختن دل در آتش غم سخن می‌گوید و از یاران می‌خواهد که از او کناره بگیرند. او عشق را بلایی می‌داند که شماره‌ای ندارد و هر کس را که درگیر آن شود، به رنج می‌اندازد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و غمگین است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سال دشوار بوده و ممکن است برای آنها مناسب نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند درد فراق و سوختن دل نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۴۵ - وَرْفِ لَختهْ وارنه، دوستْ گته ویهاره
وَرْفِ لَختهْ وارنه، دوستْ گته ویهاره
ای ورفِ سَرِ جا، همه جا دیاره ۱
هر جا مشکه روش نیشته، عطّار بی‌کاره
مه وَرْ وَلگهْ ریز و تنه وَرْ ویهاره ۲
مه تن بسوته، دلْ ز غمْ مه پر باره
صَدْ اشتر قطار کشی، تمومْره باره ۳
یارونْ، برارونْ! کنین زمن کناره
ترسّمه عشقِ بَلْ بئیرهْ شماره ۴
ای ورفِ سَرِ جا، همه جا دیاره ۱
هر جا مشکه روش نیشته، عطّار بی‌کاره
مه وَرْ وَلگهْ ریز و تنه وَرْ ویهاره ۲
مه تن بسوته، دلْ ز غمْ مه پر باره
صَدْ اشتر قطار کشی، تمومْره باره ۳
یارونْ، برارونْ! کنین زمن کناره
ترسّمه عشقِ بَلْ بئیرهْ شماره ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۴ - اونوختْ که خدا بنا کرده دنیاره
گوهر بعدی:شماره ۱۴۶ - شیرین غمزه دوست سر کو خجیره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
