خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عرفانی و مذهبی، با اشاره به داستان‌های قرآنی و شخصیت‌هایی مانند یعقوب، یوسف، حسن و حسین، به ستایش کرم و لطف بی‌پایان خداوند می‌پردازد. شاعر از زبان بنده‌ای امیدوار سخن می‌گوید که به فضل الهی چشم دوخته است.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و مذهبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی از داستان‌های قرآنی نیاز دارد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای کودکان پیچیده باشد.
شماره ۱۴۲ - لام و جیم و کاف رهْ مُشتری بسیارهْ
لام و جیم و کاف رهْ مُشتری بسیارهْ
کیجا سَرْگردُونْ بَکردی تهْ اِمارهْ ۱
یعقوب‌صفت دیدْگونْ منهْ خینْ‌وارهْ
مرهْ یُوسفِ پیراهَنْ یادْگارهْ ۲
حسن و حسین، هر دْ عَرْشِ گوش‌وارهْ
اَزْ دَسِّ فلکْ جُومهْ بَکرْدبونْ پارهْ ۳
شاه دریاوار، ته کرم بیشمارهْ
کرم بکنْ که بَندهْ امیدْوٰارهْ ۴
کیجا سَرْگردُونْ بَکردی تهْ اِمارهْ ۱
یعقوب‌صفت دیدْگونْ منهْ خینْ‌وارهْ
مرهْ یُوسفِ پیراهَنْ یادْگارهْ ۲
حسن و حسین، هر دْ عَرْشِ گوش‌وارهْ
اَزْ دَسِّ فلکْ جُومهْ بَکرْدبونْ پارهْ ۳
شاه دریاوار، ته کرم بیشمارهْ
کرم بکنْ که بَندهْ امیدْوٰارهْ ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۱ - نازکْ بدِنِهْ مه دوسْ، نباته لُوئه
گوهر بعدی:شماره ۱۴۳ - امیر گنه: عاشقمه یکی کیجاره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
