خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و دلدادگی سخن میگوید و از احساسات عمیق خود نسبت به معشوق یاد میکند. همچنین، اشارهای به تاریکیهای زندگی و روشنیای که عشق به همراه میآورد، دارد.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسن قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند تاریکیهای زندگی نیاز به بلوغ فکری برای درک دارد.
شماره ۱۴۰ - اساتنه قد، سور، دیم دیمِ تیهوئه
اساتنه قد، سور، دیم دیمِ تیهوئه
دِ وارنگْ تنه کال و دْ چش سییوئه ۱
اسٰا که دْ زلف یاسمنِ سَرْسوئه
اِسٰا پر کسِ دلْ به ته عشق گروئه ۲
راه خضر تنه اون ظلماتِ اُوئه
هر دل که به ته عشق نرسه، سییوئه ۳
ته کیچه سر، عاشق مردمِ کوکوئه
اون وخته منه روشنه روز سییوئه ۴
دِ وارنگْ تنه کال و دْ چش سییوئه ۱
اسٰا که دْ زلف یاسمنِ سَرْسوئه
اِسٰا پر کسِ دلْ به ته عشق گروئه ۲
راه خضر تنه اون ظلماتِ اُوئه
هر دل که به ته عشق نرسه، سییوئه ۳
ته کیچه سر، عاشق مردمِ کوکوئه
اون وخته منه روشنه روز سییوئه ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۹ - کی دیه ورف سر گُلگون آتش بوئه؟
گوهر بعدی:شماره ۱۴۱ - نازکْ بدِنِهْ مه دوسْ، نباته لُوئه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.