خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که از عناصر طبیعی و اساطیری مانند شمر، فرعون، ریجن، چنگ، تنبور، وارنگ، پیاز، مهر، نرگس، سنبل، گل سرخ، زنگی، صدف، و درّ استفاده کرده‌است. همچنین به احساساتی مانند فراق و سوختگی دل اشاره دارد.

متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین برخی اشارات اساطیری و تاریخی نیاز به دانش پیش‌زمینه دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۱۸ - شَمَرْ رهْ دیمهْ سوجنْ، فرعونْ و ریجنْ

شَمَرْ رهْ دیمهْ سوجنْ، فرعونْ و ریجنْ
دَفْ رهْ دیمه با چنگ و تنبورْ کمیجن ۱

وارنگْ بٰا پیازْ اوُخرنْ، مِهْرْ اندیجنْ
نَرْگسْ به فراقِ دِ چشْ ته، وریجنْ ۲

سنْبلْ دیمه که با سرخه گل آمیجنْ
زنگی دیمه که سرخه گلِ سَرْ ریجنْ ۳

صدفْ دیمه که با دُرّ یک‌جا دریجنْ
شه سوته دل رهْ دیمه که آتش پیچنْ ۴
قالب: غزل/قصیده/قطعه تعداد ابیات: ۴ ۱۳۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۷ - من دوّمه که عشق، خطّ جفا کشیین
گوهر بعدی:شماره ۱۱۹ - دونّی که چشِ سِرْمهْ، چی وَرهْ توشنْ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.