خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه و حماسی بیانگر دلدادگی شاعر به یار خود است که با وجود جدایی، همچنان به او وفادار است. شاعر از یار خود به عنوان شخصیتی شکست‌ناپذیر و افسانه‌ای یاد می‌کند و بر بی‌وفایی دنیا تأکید دارد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و حماسی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۰۰ - زینْگٰالِهْ دِلْ دارمه من،ای یارِهْ دارون!
زینْگٰالِهْ دِلْ دارمه من،ای یارِهْ دارون!
کَمین کرده شه یارره بدامه تالُون ۱
یارون و یرارونْ، همه یاره دارون!
یار با منْ جِدا بییّه ندارمه آرون ۲
دَیْ بُوِرْدِهْ فِردا فِردائه، امروزْ شه دون!
بسیارْ رخشْ بِلَنْگّسِهْ، این کهنه میدون ۳
سکندر نمونِسِّهْ، تَخْتِ فریدون
دَنی‌ره بفا نییه، اِسٰا تو بدون! ۴
کَمین کرده شه یارره بدامه تالُون ۱
یارون و یرارونْ، همه یاره دارون!
یار با منْ جِدا بییّه ندارمه آرون ۲
دَیْ بُوِرْدِهْ فِردا فِردائه، امروزْ شه دون!
بسیارْ رخشْ بِلَنْگّسِهْ، این کهنه میدون ۳
سکندر نمونِسِّهْ، تَخْتِ فریدون
دَنی‌ره بفا نییه، اِسٰا تو بدون! ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - امیر گنه: سینه لَهَبْ دارمه بارونْ!
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - نورِ دِچِشْ مه قبله‌یِ دین و ایمون!
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
